αλληλουια α# αλφ μακαριοι οι αμωμοι εν οδω οι πορευομενοι εν νομω κυριου
μακαριοι οι εξερευνωντες τα μαρτυρια αυτου εν ολη καρδια εκζητησουσιν αυτον
ου γαρ οι εργαζομενοι την ανομιαν εν ταις οδοις αυτου επορευθησαν
συ ενετειλω τας εντολας σου φυλαξασθαι σφοδρα
οφελον κατευθυνθειησαν αι οδοι μου του φυλαξασθαι τα δικαιωματα σου
τοτε ου μη επαισχυνθω εν τω με επιβλεπειν επι πασας τας εντολας σου
εξομολογησομαι σοι κυριε εν ευθυτητι καρδιας εν τω μεμαθηκεναι με τα κριματα της δικαιοσυνης σου
τα δικαιωματα σου φυλαξω μη με εγκαταλιπης εως σφοδρα
β# βηθ εν τινι κατορθωσει ο νεωτερος την οδον αυτου εν τω φυλασσεσθαι τους λογους σου
εν ολη καρδια μου εξεζητησα σε μη απωση με απο των εντολων σου
εν τη καρδια μου εκρυψα τα λογια σου οπως αν μη αμαρτω σοι
ευλογητος ει κυριε διδαξον με τα δικαιωματα σου
εν τοις χειλεσιν μου εξηγγειλα παντα τα κριματα του στοματος σου
εν τη οδω των μαρτυριων σου ετερφθην ως επι παντι πλουτω
εν ταις εντολαις σου αδολεσχησω και κατανοησω τας οδους σου
εν τοις δικαιωμασιν σου μελετησω ουκ επιλησομαι των λογων σου
γ# γιμαλ ανταποδος τω δουλω σου ζησομαι και φυλαξω τους λογους σου
αποκαλυψον τους οφθαλμους μου και κατανοησω τα θαυμασια σου εκ του νομου σου
παροικος εγω ειμι εν τη γη μη αποκρυψης απ' εμου τας εντολας σου
επεποθησεν η ψυχη μου του επιθυμησαι τα κριματα σου εν παντι καιρω
επετιμησας υπερηφανοις επικαταρατοι οι εκκλινοντες απο των εντολων σου
περιελε απ' εμου ονειδος και εξουδενωσιν οτι τα μαρτυρια σου εξεζητησα
και γαρ εκαθισαν αρχοντες και κατ' εμου κατελαλουν ο δε δουλος σου ηδολεσχει εν τοις δικαιωμασιν σου
και γαρ τα μαρτυρια σου μελετη μου εστιν και αι συμβουλιαι μου τα δικαιωματα σου
δ# δελθ εκολληθη τω εδαφει η ψυχη μου ζησον με κατα τον λογον σου
τας οδους μου εξηγγειλα και επηκουσας μου διδαξον με τα δικαιωματα σου
οδον δικαιωματων σου συνετισον με και αδολεσχησω εν τοις θαυμασιοις σου
εσταξεν η ψυχη μου απο ακηδιας βεβαιωσον με εν τοις λογοις σου
οδον αδικιας αποστησον απ' εμου και τω νομω σου ελεησον με
οδον αληθειας ηρετισαμην τα κριματα σου ουκ επελαθομην
εκολληθην τοις μαρτυριοις σου κυριε μη με καταισχυνης
οδον εντολων σου εδραμον οταν επλατυνας την καρδιαν μου
ε# η νομοθετησον με κυριε την οδον των δικαιωματων σου και εκζητησω αυτην δια παντος
συνετισον με και εξερευνησω τον νομον σου και φυλαξω αυτον εν ολη καρδια μου
οδηγησον με εν τριβω των εντολων σου οτι αυτην ηθελησα
κλινον την καρδιαν μου εις τα μαρτυρια σου και μη εις πλεονεξιαν
αποστρεψον τους οφθαλμους μου του μη ιδειν ματαιοτητα εν τη οδω σου ζησον με
στησον τω δουλω σου το λογιον σου εις τον φοβον σου
περιελε τον ονειδισμον μου ον υπωπτευσα τα γαρ κριματα σου χρηστα
ιδου επεθυμησα τας εντολας σου εν τη δικαιοσυνη σου ζησον με
v# ουαυ και ελθοι επ' εμε το ελεος σου κυριε το σωτηριον σου κατα το λογιον σου
και αποκριθησομαι τοις ονειδιζουσι με λογον οτι ηλπισα επι τους λογους σου
και μη περιελης εκ του στοματος μου λογον αληθειας εως σφοδρα οτι επι τα κριματα σου επηλπισα
και φυλαξω τον νομον σου δια παντος εις τον αιωνα και εις τον αιωνα του αιωνος
και επορευομην εν πλατυσμω οτι τας εντολας σου εξεζητησα
και ελαλουν εν τοις μαρτυριοις σου εναντιον βασιλεων και ουκ ησχυνομην
και εμελετων εν ταις εντολαις σου αις ηγαπησα σφοδρα
και ηρα τας χειρας μου προς τας εντολας σου ας ηγαπησα και ηδολεσχουν εν τοις δικαιωμασιν σου
ζ# ζαι μνησθητι τον λογον σου τω δουλω σου ω επηλπισας με
αυτη με παρεκαλεσεν εν τη ταπεινωσει μου οτι το λογιον σου εζησεν με
υπερηφανοι παρηνομουν εως σφοδρα απο δε του νομου σου ουκ εξεκλινα
εμνησθην των κριματων σου απ' αιωνος κυριε και παρεκληθην
αθυμια κατεσχεν με απο αμαρτωλων των εγκαταλιμπανοντων τον νομον σου
ψαλτα ησαν μοι τα δικαιωματα σου εν τοπω παροικιας μου
εμνησθην εν νυκτι του ονοματος σου κυριε και εφυλαξα τον νομον σου
αυτη εγενηθη μοι οτι τα δικαιωματα σου εξεζητησα
η# ηθ μερις μου κυριε ειπα φυλαξασθαι τον νομον σου
εδεηθην του προσωπου σου εν ολη καρδια μου ελεησον με κατα το λογιον σου
διελογισαμην τας οδους σου και επεστρεψα τους ποδας μου εις τα μαρτυρια σου
ητοιμασθην και ουκ εταραχθην του φυλαξασθαι τας εντολας σου
σχοινια αμαρτωλων περιεπλακησαν μοι και του νομου σου ουκ επελαθομην
μεσονυκτιον εξηγειρομην του εξομολογεισθαι σοι επι τα κριματα της δικαιοσυνης σου
μετοχος εγω ειμι παντων των φοβουμενων σε και των φυλασσοντων τας εντολας σου
του ελεους σου κυριε πληρης η γη τα δικαιωματα σου διδαξον με
θ# τηθ χρηστοτητα εποιησας μετα του δουλου σου κυριε κατα τον λογον σου
χρηστοτητα και παιδειαν και γνωσιν διδαξον με οτι ταις εντολαις σου επιστευσα
προ του με ταπεινωθηναι εγω επλημμελησα δια τουτο το λογιον σου εφυλαξα
χρηστος ει συ κυριε και εν τη χρηστοτητι σου διδαξον με τα δικαιωματα σου
επληθυνθη επ' εμε αδικια υπερηφανων εγω δε εν ολη καρδια μου εξερευνησω τας εντολας σου
ετυρωθη ως γαλα η καρδια αυτων εγω δε τον νομον σου εμελετησα
αγαθον μοι οτι εταπεινωσας με οπως αν μαθω τα δικαιωματα σου
αγαθον μοι ο νομος του στοματος σου υπερ χιλιαδας χρυσιου και αργυριου
ι# ιωθ αι χειρες σου εποιησαν με και επλασαν με συνετισον με και μαθησομαι τας εντολας σου
οι φοβουμενοι σε οψονται με και ευφρανθησονται οτι εις τους λογους σου επηλπισα
εγνων κυριε οτι δικαιοσυνη τα κριματα σου και αληθεια εταπεινωσας με
γενηθητω δη το ελεος σου του παρακαλεσαι με κατα το λογιον σου τω δουλω σου
ελθετωσαν μοι οι οικτιρμοι σου και ζησομαι οτι ο νομος σου μελετη μου εστιν
αισχυνθητωσαν υπερηφανοι οτι αδικως ηνομησαν εις εμε εγω δε αδολεσχησω εν ταις εντολαις σου
επιστρεψατωσαν μοι οι φοβουμενοι σε και οι γινωσκοντες τα μαρτυρια σου
γενηθητω η καρδια μου αμωμος εν τοις δικαιωμασιν σου οπως αν μη αισχυνθω
ια# χαφ εκλειπει εις το σωτηριον σου η ψυχη μου και εις τον λογον σου επηλπισα
εξελιπον οι οφθαλμοι μου εις το λογιον σου λεγοντες ποτε παρακαλεσεις με
οτι εγενηθην ως ασκος εν παχνη τα δικαιωματα σου ουκ επελαθομην
ποσαι εισιν αι ημεραι του δουλου σου ποτε ποιησεις μοι εκ των καταδιωκοντων με κρισιν
διηγησαντο μοι παρανομοι αδολεσχιας αλλ' ουχ ως ο νομος σου κυριε
πασαι αι εντολαι σου αληθεια αδικως κατεδιωξαν με βοηθησον μοι
παρα βραχυ συνετελεσαν με εν τη γη εγω δε ουκ εγκατελιπον τας εντολας σου
κατα το ελεος σου ζησον με και φυλαξω τα μαρτυρια του στοματος σου
ιβ# λαβδ εις τον αιωνα κυριε ο λογος σου διαμενει εν τω ουρανω
εις γενεαν και γενεαν η αληθεια σου εθεμελιωσας την γην και διαμενει
τη διαταξει σου διαμενει η ημερα οτι τα συμπαντα δουλα σα
ει μη οτι ο νομος σου μελετη μου εστιν τοτε αν απωλομην εν τη ταπεινωσει μου
εις τον αιωνα ου μη επιλαθωμαι των δικαιωματων σου οτι εν αυτοις εζησας με κυριε
σος ειμι εγω σωσον με οτι τα δικαιωματα σου εξεζητησα
εμε υπεμειναν αμαρτωλοι του απολεσαι με τα μαρτυρια σου συνηκα
πασης συντελειας ειδον περας πλατεια η εντολη σου σφοδρα
ιγ# μημ ως ηγαπησα τον νομον σου κυριε ολην την ημεραν μελετη μου εστιν
υπερ τους εχθρους μου εσοφισας με την εντολην σου οτι εις τον αιωνα μοι εστιν
υπερ παντας τους διδασκοντας με συνηκα οτι τα μαρτυρια σου μελετη μου εστιν
υπερ πρεσβυτερους συνηκα οτι τας εντολας σου εξεζητησα
εκ πασης οδου πονηρας εκωλυσα τους ποδας μου οπως αν φυλαξω τους λογους σου
απο των κριματων σου ουκ εξεκλινα οτι συ ενομοθετησας μοι
ως γλυκεα τω λαρυγγι μου τα λογια σου υπερ μελι και κηριον τω στοματι μου
απο των εντολων σου συνηκα δια τουτο εμισησα πασαν οδον αδικιας οτι συ ενομοθετησας